Ανακοινώθηκε η επιβολή της “κάρτας συναλλαγών”- Η τελική πρόβα πριν απο την “Κάρτα του Πολίτη”

Σεπτεμβρίου 30, 2010

Έγγραφο1Αυτοί “βιάζονται” και χτίζουν με ταχύτατους ρυθμούς την ηλεκτρονική φυλακή στην οποία θα μας αναγκάσουν να μπούμε αφού αφήσουμε στην “πύλη” την ελπίδα της Ανάστασης και την ελευθερία μας.

Θα δεχτούμε να γίνουμε μια θλιβερή πορεία κρατουμένων ή θα αντιδράσουμε αρνούμενοι να παραλάβουμε είτε την “Κάρτα συναλλαγών” είτε την “Κάρτα του Πολίτη”;

Το άν υπάρχει στην αρχική έκδοση ο δυσώνυμος αριθμός δεν έχει καμία σημασία αφού όπως λένε οι ειδικοί αυτό μπορεί να γίνει οποιαδήποτε στιγμή στο μέλλον ,όμως τα Θεόσδοτα δώρα της ελευθερίας και του αυτεξούσιου θα τα παραδώσουμε με την παραλαβή της.

Δεν ήταν “κεραυνός εν αιθρία” η χθεσινή ανακοίνωση της κυβέρνησης που αφορούσε την δικτατορική επιβολή της “Κάρτας συναλλαγών”.
Εδώ και μήνες καταγγέλουμε τα σχέδια των εργολάβων της παγκόσμιας κυβέρνησης που στοχεύουν στην υποδούλωση του Ελληνικού λαού σε μία σύγχρονη “δικτατορία της κάρτας” ή όπως δηλώνει ο κ. Παπανδρέου μιας παγκόσμιας ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.
Όταν ξεκίνησε αυτός ο αγώνας για την συλλογή υπογραφών εναντίον της “Κάρτας του Πολίτη” ο π. Σαράντης και η Πρωτοβουλία Αντιρρησιών Ορθόδοξης Συνείδησης είχαν ήδη αναφερθεί σε αυτην την “προπαρασκευαστική” κάρτα , που τότε την λέγαμε “κάρτα του πελάτη”, και στις τότε κυβερνητικές δηλώσεις για μαζική barcodικωποίηση των πολιτών που θα την παραλάβουν υποχρεωτικά.
Η προθέσεις της εντολοδόχου κυβέρνησης και οι δημοκρατικές της “ευαισθησίες” είναι πλέον φανερές και με δυσκολία επικαλύπτονται απο τα επικοινωνικά τερτίπια των τελάληδων της “Νέας Τάξης Πραγμάτων”.
Ο “τέταρτος δρόμος” στον οποίο μας σπρώχνει ο εντολοδόχος έπαρχος της παγκόσμιας κυβέρνησης, είναι γεμάτος παγίδες και λαοκτόνα αγκάθια.Και δεν θα μπορούσε να πράξει αλλιώς αφού πρωθυπουργεύει σε μία κυβέρνηση, η οποία πραξικοπηματικά μετέτρεψε το πολιτειακό μας σύστημα σε ένα καθεστώς αποικιακού τύπου, τα χαρακτηριστικά μάλιστα του οποίου, τα ορίζουν ανά τρίμηνο ξένοι “αρμοστές”.
Δείτε λοιπόν πως θα εφαρμόσει σήμερα το προεκλογικό του σλόγκαν “σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα” ο κ. Παπανδρέου .
Αποφασίσθηκε ότι απο το 2011 θα μπούν τα φορολογικά ζητήματα σε μία “νέα τάξη”.
Αν π.χ διαπιστωθεί ότι κάποιος πολίτης δεν απέδωσε φόρους 3000 ευρώ ,εκτός των άλλων (πρόστιμα ,αποκλεισμός απο τράπεζες ,δικαιοπραξίες κλπ) θα φυλακίζεται μέχρι και 1 χρόνο!Αν η φοροδιαφυγή είναι πάνω απο 75.000 ευρώ τότε θεωρητικά θα φυλακίζεται μέχρι 10 έτη!
Είναι αυτονόητο, ότι δεν είμαστε εναντίον της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, ειδικά όταν αυτή αφορά τράπεζες , τηλεοπτικούς΄σταθμούς ,εκδοτικά συγκροτήματα, πολυεθνικές εταιρείες ,καρτέλ πετρελαίου και κάθε είδους διαπλεκόμενο με την εξουσία “νομικό πρόσωπο”.
Όμως η εμπειρία ειδικά του τελευταίου χρόνου,μας απέδειξε ότι ποτέ κανένας “ισχυρός” δεν βρέθηκε ούτε καν σε εδώλιο κατηγορουμένου εξεταζόμενος για τις κλοπές και τις ρεμούλες που έκανε εις βάρος του Ελληνικού λαού .
Πρόσφατα μάλιστα γνωστότατος λαϊκός τραγουδιστής και σύζυγος υπουργού (τέως) της κυβέρνησης Παπανδρέου, απεδείχθη ότι είχε φοροδιαφύγει όσο όλοι μαζί οι μικρομεσαίοι φοροφυγάδες της Ελλάδας, και όμως αυτός ο κύριος σήμερα βρίσκεται υπο το καθεστώς μιας ….φορολογικής ρύθμισης.Ούτε λόγος βεβαίως για τους μεγαλους καρχαρίες των τηλεοπτικών καναλιών που όχι μόνο δεν ρύθμισαν τα χρέη τους προς το δημόσιο άλλα τους χαρίστηκαν και μερικά δισεκατομύρια εισφορές προς το ΙΚΑ κ.α.
Αυτή είναι λοιπόν η πρακτική εφαρμογή των νόμων, τις συνέπειες της οποίας τις βιώνει σήμερα πολύ σκληρά ο Ελληνικός λαός.
Τι θα αλλάξει αύριο;
Για αυτούς που εκπαιδεύτηκαν να καλύπτουν τις βρωμιές τους με τα κυβερνητικά και τα τραπεζικά αποσμητικά και γενικά για όσους έχουν πουλήσει την ψυχή τους στο διάβολο ,το αύριο θα είναι ακριβώς όπως το σήμερα.Κέρδος ,ρεμούλα,απανθρωπιά και βαρβαρότητα .
Αντιθέτως για την συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού το μέλλον προβλέπεται μαύρο.
Ο Έλληνας πολίτης εκτός του ότι θα κινδυνεύει να μπεί στη φυλακή γιατί δεν κατάφερε να πληρώσει χρέος στο δημόσιο ίσο με την αξία της κολώνιας ενός τραπεζίτη ή με το σακάκι ενός υπουργού, θα πρέπει να παραλάβει και την πρώτη ηλεκτρονική χειροπέδα δηλαδή την “ηλεκτρονική κάρτα συναλλαγών” στην οποία θα καταγράφονται όλες οι οικονομικές του συναλλαγές καθώς επίσης τα χρέη του και οι απαιτήσεις του δημοσίου.
Δηλαδή σαν να λέμε ότι χωρίς αυτήν δεν θα μπορεί ούτε να αγοράσεις ούτε να πουλήσεις τίποτα.
Αν και αυτό δεν αναγνωρίζεται ως “σημείο των καιρών” ή αν δεν θυμίζει τίποτα σε αυτούς που λοιδορούν και χλευάζουν τον π. Σαράντη ,την “Πρωτοβουλία Αντιρρησιών Ορθόδοξης Συνείδησης” και όλους όσους εναντιώνονται σε αυτήν την δαιμονοποίηση της κοινωνίας ,τότε μάλλον θα πρέπει να ζητήσουμε άσυλο στο “Δαφνί” ,όπως επικριτικά και χοντροκομένα συνέστησε ο Σεβ. Ιωαννουπόλεως προ ημερών σε συνέντευξή του.
Η κάρτα αυτή όπως και αργότερα η “Κάρτα του Πολίτη”,θα είναι εφοδιασμένη με ένα microchip πιθανόν τεχνολογίας RFID (δηλαδή ανιχνεύσιμο και αναγνωρίσιμο απο απόσταση) και φυσικά πλήρως διασυνδεδεμένη με τις βάσεις δεδομένων του υπ. οικονομικών και πιθανότατα με εκείνες των περισσοτέρων τραπεζών!
Μάλιστα καλά διάβασατε.
Θα υπάρχει διασύνδεση (εκτός της ήδη υπάρχουσας υπόγειας διαπλοκής) μεταξύ των βάσεων δεδομένων του κράτους και των Β.Δ των τραπεζών.
Αυτό θα το αξιολογούσαμε ώς μία κακοπροαίρετη “υπερβολή” ή “φήμη”, αν δεν είχε προϋπάρξει η κοινή σύσκεψη των εκπροσώπων του υπ. οικονομικών και των τραπεζιτών στην οποία συζητήθηκαν ακριβώς τα θέματα της “Κάρτας συναλλαγών” ,της “Κάρτας του Πολίτη” και γενικά των εφαρμογών της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης (δικτατορίας).
Αυτούς λοιπόν τους τραπεζίτες που κερδοσκόπησαν εναντίον της ίδιας τους της πατρίδας και μάλιστα με την εγγύηση του Ελληνικού δημοσίου, τον καιρό που όλοι οι ξένοι “οίκοι” την χτυπούσαν αλύπητα, αυτούς κάλεσε η κυβέρνηση για να σχεδιάσουν απο κοινού το “μεταρυθμιστικό” της έργο.
Αν αυτό το θεωρήσουμε ως ένα βασικό δείγμα του ήθους και των προθέσεων της κυβέρνησης , τότε γιατί να δεχτούμε έστω και ως πρόσχημα την δήθεν καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και την απλούστευση των διαδικασιών.
Μας κάνει εντύπωση η ξαφνική βιασύνη του πρωθυπουργού να επιβάλλει την “Κάρτα συναλλαγών” αφού έτσι κι αλλιώς ,όπως ανακοίνωσε ο ίδιος, μέσα στο 2011 θα επιβληθεί η “Κάρτα του Πολίτη” στην οποία θα αποτυπώνονται ΤΑ ΠΑΝΤΑ.Γιατι λοιπόν τέτοια “πρεμούρα” για την “κάρτα συναλλαγών”;
Αυτοί “βιάζονται” και χτίζουν με ταχύτατους ρυθμούς την ηλεκτρονική φυλακή στην οποία θα μας αναγκάσουν να μπούμε αφού αφήσουμε στην “πύλη” την ελπίδα της Ανάστασης και την ελευθερία μας.
Θα δεχτούμε να γίνουμε μια θλιβερή πορεία κρατουμένων ή θα αντιδράσουμε αρνούμενοι να παραλάβουμε είτε την “Κάρτα συναλλαγών” είτε την “Κάρτα του Πολίτη”;
Το άν υπάρχει στην αρχική έκδοση ο δυσώνυμος αριθμός δεν έχει καμία σημασία αφού όπως λένε οι ειδικοί αυτό μπορεί να γίνει οποιαδήποτε στιγμή στο μέλλον ,όμως τα Θεόσδοτα δώρα της ελευθερίας και του αυτεξούσιου θα τα παραδώσουμε με την παραλαβή της.

Ανδρεϊκή και ανδρεικελική ομοιοτυπία

Σεπτεμβρίου 19, 2010

Tου Χρηστου Γιανναρα

Οι επερχόμενες εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης μπορούν και πρέπει να έχουν χαρακτήρα δημοψηφίσματος. Με την ψήφο τους οι πολίτες να προσδιορίσουν τον τύπο του πολιτεύματος: Θέλουν δημοκρατία ή κομματοκρατία;

Αν θέλουν δημοκρατία, ας περισώσουν αυτή τη φορά με την ψήφο τους τη θεμελιώδη προϋπόθεση της δημοκρατίας: τη διάκριση των εξουσιών. Ξέρουν από άμεση πείρα οι πολίτες ότι τοπική αυτοδιοίκηση υποταγμένη σε κεντρικές κομματικές ντιρεχτίβες σημαίνει την έτοιμη ραχοκοκαλιά κομματικού κράτους. Ξέρουν ότι τα κόμματα στην Ελλάδα δεν έχουν την παραμικρή σχέση με ό,τι προβλέπει για τον ρόλο τους η πολιτική θεωρία της «αντιπροσωπευτικής» δημοκρατίας. Τα κόμματα σήμερα είναι συντεχνίες επαγγελματιών της εξουσίας, οργανωμένες συσπειρώσεις συμφερόντων. Στόχος τους είναι η μονοπώληση της εξουσίας, ο ολοκληρωτικός έλεγχος κάθε πτυχής του συλλογικού βίου. Γι’ αυτό και κάθε αντίσταση στην κομματοκρατία είναι κέρδος για τη δημοκρατία, προάσπιση των κοινωνικών προτεραιοτήτων, των αναγκών του πολίτη.

Κάθε υποψήφιος για την τοπική αυτοδιοίκηση που έχει κομματικό χρίσμα επιβεβαιώνει εθελούσια την απαίτηση των κομματικών συντεχνιών να ελέγχουν ολοκληρωτικά τη χώρα, να προηγείται η κομματική σκοπιμότητα των αναγκών κάθε τοπικής κοινωνίας. Οι υποψήφιοι με κομματικό χρίσμα είναι χλεύη της δημοκρατίας, απειλή της δημοκρατίας. Απαιτούν από τους πολίτες την εθελόδουλη υποταγή στη νοοτροπία του λακέ, του ραγιά: να βάζουν πρώτο το συμφέρον του αφεντικού, τα παιχνίδια εξουσίας αδίστακτων επαγγελματιών, και σε δεύτερη μοίρα τη δική τους αξιοπρέπεια, την ποιότητα της ζωής τους.

Δεν μοιάζει να υπάρχει Ελληνας σήμερα που να μην έχει πεισθεί για την ανικανότητα, την προκλητική ιδιοτέλεια, τη φαυλότητα των υπαρχόντων κομμάτων – η οργή, η αηδία, η πίκρα των πολιτών κατακλύζει τη χώρα. Και στις εκλογές τις αυτοδιοικητικές η έκφραση της αποδοκιμασίας δεν χρειάζεται την (αμφίβολης αποτελεσματικότητας) λευκή ψήφο ή αποχή. Τώρα η απέχθεια έχει γόνιμη διέξοδο: Αποκλείει τους μολυσματικούς κεχρισμένους, εμπιστεύεται τους τίμια ασυμβίβαστους και από σεμνή αξιοσύνη ακομμάτιστους.

Επιτέλους, τι περισσότερο θέλουμε να δούμε για να βγάλουμε τις συνέπειες της κοινής αγανάκτησης για τα κόμματα; Υπερχρέωσαν εφιαλτικά το κράτος εξαγοράζοντας ψήφους με διορισμούς, επιδοτήσεις, χαριστικές «προμήθειες», ασύδοτες παροχές. Καταλήστευσαν το δημόσιο ταμείο και τους πακτωλούς των «πακέτων» της Ε.Ε. για να στήσουν το δικό του κάθε κόμμα πελατειακό κράτος, αστρονομικού κόστους μηχανισμούς επανεκλογής τους. Διαγούμισαν τα ασφαλιστικά ταμεία, την υποχρεωτική αποταμίευση κάθε βιοπαλαιστή. Εμπορεύτηκαν, με ληστρικές υπερτιμολογήσεις και «λίστες» εξαίρεσης από μειοδοτικούς διαγωνισμούς, ακόμα και ιατρικά είδη, οι αθεόφοβοι. Και πόσα ακόμα εγκλήματα ειδεχθή, με εξασφαλισμένη θεσμικά την ατιμωρησία.

Τελικά οδήγησαν την Ελλάδα στην οικονομική καταστροφή. Και πώς την αντιμετώπισαν; Κατακρεούργησαν μισθούς και συντάξεις, οι μικροεπιχειρήσεις και τα καταστήματα κλείνουν με ρυθμούς πρωτόγνωρους, η ανεργία έγινε κύμα κατακλυσμικό, οι έμμεσοι φόροι απάνθρωπης αδικίας χαράτσι, η νεολαία δίχως παραμικρή προοπτική, σε απόγνωση. Το ελληνικό (κοινό όλων μας) όνομα το κατάντησαν περίγελο σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Κάθε κυβέρνηση πλαστογραφούσε, όπως οι κοινοί απατεώνες, τα στοιχεία που της ζητούσαν οι Βρυξέλλες και στη συνέχεια, από διεθνή μπαλκόνια, κατάγγελνε το προκάτοχο της εξουσίας κόμμα για ψεύτικα στοιχεία και τεχνάσματα.

Φυσικό ήταν οι δανειστές μας να εκμεταλλευτούν την οικονομική μας χρεοκοπία, τον διεθνή διασυρμό της αξιοπιστίας μας: Εστησαν «Τρόικα» πατρωνείας να τιθασεύσει την κομματική φαυλότητα, να δεσμεύσει τους κομματανθρώπους με τις υπογραφές τους σε «Μνημόνιο».

Χωρίς, όμως, να λογαριάσουν οι πάτρωνες την πανουργία της κομματικής ατσιδοσύνης: Ετσι, η τρίτη γενιά του παπανδρεϊσμού κατάφερε, με άψογη επιδεξιότητα, να φορτώσει στην πιο αδύναμη μερίδα της κοινωνίας τα «σπασμένα» της αφροσύνης των κομμάτων. Μας κρατάνε ομήρους παζαρεύοντας την παράταση της παντοδυναμίας τους.

Στις δημοσκοπήσεις η συντριπτική, σαρωτική πλειοψηφία των πολιτών δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται πια κανένα κόμμα, η γενικευμένη αγανάκτηση και αηδία φτάνει σε ποσοστά απίστευτα. Ομως, μπροστά στην κάλπη ο φόβος της ανασφάλειας γεννάει τον στερεότυπο συμβιβασμό: «δεν έχουμε κάτι καλύτερο να ψηφίσουμε, αυτά τα κόμματα παράγει η κοινωνία μας, αυτά συνιστούν τη δημοκρατία μας». Και συνεχίζουμε «να μεταλλάσσωμεν τυράννους», όπως έλεγε ο Παπαδιαμάντης πριν από 118 χρόνια.

Αλλά ο συλλογισμός «αυτούς έχουμε, αυτούς ψηφίζουμε» είναι τουλάχιστον αφελής και στις αυτοδιοικητικές εκλογές ούτε για τους αφελείς ισχύει. Διότι υπάρχουν υποψήφιοι με κομματικό χρίσμα, υπάρχουν και οι τίμια ακομμάτιστοι. Συνήθως το κομματικό χρίσμα δίνεται σε φανταχτερούς, με εντυπωσιακή «αναγνωρισιμότητα» γόητες του πλήθους (μπασκετμπολίστες, προπονητές, ηθοποιούς τηλεοπτικών «σειρών», πρώην καλλονές, πρόσωπα με θητεία στη δημοσιότητα έστω και παταγωδώς αποτυχημένη). Ο πολίτης που έχει συνειδητοποιήσει ότι η κομματοκρατία είναι συμφορά για τον ίδιο και για την πατρίδα θα ξέρει να αναγνωρίσει στη «γοητεία» των κεχρισμένων το στίγμα απειλητικής λοιμικής.

Αυτή τη φορά καλούμαστε να ψηφίσουμε διαχειριστές καινούργιων θεσμών αυτοδιοίκησης. Η κομματοκρατία αποφασίζει για τους θεσμούς ερήμην των πολιτών και για τη διαχείριση των θεσμών μεθοδεύει την υφαρπαγή της ψήφου μας. Η προηγούμενη γενιά του παπανδρεϊσμού, η ανδρεϊκή, επέβαλε τον «Καποδίστρια», η τωρινή, η ανδρεικελική, μας καπελώνει με τον «Καλλικράτη». Και στις δύο περιπτώσεις κίνητρο και κριτήριο δεν ήταν οι ανάγκες, οι ιδιαιτερότητες, οι ιστορικοί εθισμοί της κοινωνίας των Ελλήνων. Ο τεμαχισμός της χώρας, και τις δύο φορές, σε αυθαίρετα μερίσματα έγινε, αποκλειστικά και ομολογημένα, για να εξυπηρετηθούν ελπιζόμενα προγράμματα οικονομικής ανάπτυξης και ασφυκτικότερος συγκεντρωτικός έλεγχος της χώρας από το εκάστοτε κομματικό κράτος. Πειθαρχούμε δήθεν στα μοντέλα αυτοδιοίκησης που λανσάρει η Ε.Ε. αποκεντρώνοντας όχι την εξουσία, αλλά την κατακλυσμική διαφθορά και φαυλότητα, πολλαπλασιάζοντας τα ερείσματα της κομματοκρατίας.

Ο Ελληνισμός έζησε τρεις χιλιάδες χρόνια χάρη στο μοντέλο της πόλης – κράτους, της αυτοδιαχειριζόμενης κοινότητας, που ο ίδιος γέννησε – το αποδείχνει ο τεχνοκράτης Κων. Καραβίδας, που πολλοί τιμούν και ελάχιστοι καταλαβαίνουν. Η πόλη «εάλω», η γλώσσα «απέσβετο», η εκκλησία αλλοτριώθηκε σε θρησκεία. Ζούμε το ιστορικό μας τέλος, αλλά όχι ηρωικά. Απλώς παρακολουθούμε, δίχως επίγνωση, την κηδεία μας.

ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ.

Σεπτεμβρίου 6, 2010

      ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΦΡΙΞΤΕ ΤΙ ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

http://www.youtube.com/watch?v=jRWSzuzW0Qk

Ποίος είναι πραγματικά ο Ιταλός λομπίστας που προσέλαβαν για να σώσει την Ελληνική Οικονομία ;

Αυγούστου 4, 2010

(αποκλειστικά απο τον Τειρεσία)
Ποιοί έδωσαν εντολή και πόσο καιρό το προετοίμαζαν;Πληροφορίες υπήρχαν…

Tο ξεφούρνισαν όμως κατακαλόκαιρο !

Tο Μέγαρο Μαξίμου επιβεβαίωσε την πρόσληψη του Ιταλού “συνταξιούχου” στη θέση του ειδικού συμβούλου του πρωθυπουργού για τη σωτηρία της Ελληνικής οικονομίας

Και το όνομα αυτού…Τομάζο Πάντοα Σκιόπα…

Ποιό είναι αυτό το σάψαλο που θα σώσει την Ελληνική Οικονομία , θα αναρωτηθεί ο μέσος Έλληνας…. Διαβάστε περισσότερα »

Δεν μιλανε για εμας,αλλα περιγραφουν οσα ζουμε

Ιουλίου 22, 2010

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

http://www.youtube.com/v/t12yaSSvp3g&color1=0xb1b1b1&color2

=0xd0d0d0&hl=el

Δύο οι ευνοημένοι της Ιστορίας

Ιουλίου 12, 2010
Ορος-προϋπόθεση της αντιπροσωπευτικής – κοινοβουλευτικής δημοκρατίας είναι να υπάρχουν κόμματα. Ποιος θέτει τους όρους για να λειτουργήσει η δημοκρατία; Τους θέτει το σύνταγμα. Αρα το σύνταγμα, ως θεσμικό δεδομένο (γενεσιουργός της δημοκρατίας σύμβαση – συμφωνία – έκφραση του λαϊκού σώματος), είναι υπέρτερο των κομμάτων. Δεν προηγούνται τα κόμματα για να καθορίσουν την οργάνωση και λειτουργία της δημοκρατίας, προηγείται το σύνταγμα που επιβάλλει τους όρους ύπαρξης και λειτουργίας κομμάτων. Το σύνταγμα το συντάσσει Συντακτική Εθνοσυνέλευση με εντολοδόχους του λαού εκλεγμένους γι’ αυτόν ειδικά τον σκοπό.

Στην Ελλάδα την αυτοπροστασία του το σύνταγμα (την επαγρύπνηση και τον έλεγχο για τη συνεπή τήρηση των διατάξεών του) την ταυτίζει με τον «πατριωτισμό των Ελλήνων», δεν την εμπιστεύεται στον «πατριωτισμό των κομμάτων» (που είναι σχήμα οξύμωρο, αφού τα κόμματα εκφράζουν συμφέροντα ταξικά, συντεχνιακά, επαγγελματικές επιδιώξεις εξουσίας). Αν ένα κόμμα παραβιάζει ή αθετεί αρχές ή διατάξεις του συντάγματος, το σύνταγμα επιτάσσει να αντιδράσει ο πατριωτισμός του λαού για να προστατεύσει τη δημοκρατία.

Να αντιδράσει πώς ο λαός; Στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες προβλέπεται Συνταγματικό Δικαστήριο, στο οποίο μπορεί να προσφύγει ο κάθε πολίτης καταγγέλλοντας παραβιάσεις του συντάγματος από κάποιο κόμμα. Το Συνταγματικό Δικαστήριο προστατεύει το σύνταγμα από τις αυθαιρεσίες και την ιδιοτέλεια των κομμάτων είτε μετά από καταγγελία είτε και αυτεπαγγέλτως. Στην Ελλάδα αυτόν τον ρόλο του Συνταγματικού Δικαστηρίου τον αναλάμβαναν κάποτε, αυτόκλητοι, κάποιοι εύτολμοι ή ολίγον ψυχοπαθείς αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων. Γι’ αυτό και τα κόμματα φρόντισαν, ώστε «κατάλυση της δημοκρατίας» να θεωρείται (θεσμικά) η παραβίαση άρθρων του συντάγματος από οποιονδήποτε άλλον εκτός από τα κόμματα. Εχουν επιβάλει (θεσμικά) την ψευδαίσθηση ότι η δημοκρατία απειλείται μόνο από εξωκομματικούς παράγοντες, ποτέ από κόμμα ή κόμματα.

Το σύνταγμα στην κοινοβουλευτική δημοκρατία προβλέπει και «φύλακες» της νομιμότητας, ένοπλους κοινωνικούς λειτουργούς (αστυνομία, στρατό) επιφορτισμένους επαγγελματικά με το χρέος να επιβάλλουν την τήρηση του συντάγματος και των νόμων. Για να αποφεύγεται η παράχρηση αυτού του λειτουργήματος (οι ιδιοτελείς εξουσιαστικές παρεκτροπές των ενόπλων κοινωνικών λειτουργών), το σύνταγμα απαιτεί τον απόλυτο έλεγχο των «φυλάκων» της νομιμότητας από την εκάστοτε εκλεγμένη (κομματική) κυβέρνηση.

Ετσι το τελικό (και πρακτικό) ερώτημα στο οποίο οδηγεί ο προβληματιμός για την προστασία του συντάγματος και της δημοκρατίας, είναι: Οταν οι κομματικοί άρχοντες καταλύουν τη συνταγματική νομιμότητα ή ανέχονται αδρανώς την κατάλυσή της, ποιος θα δώσει την εντολή στους ένοπλους φύλακες να την προστατεύσουν; Οταν κάποιο κόμμα ή κάποια κόμματα ή οι συνδικαλιστικές «ειδικές δυνάμεις» των κομματικών συμφερόντων παραβιάζουν απροσχημάτιστα το σύνταγμα και τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις λειτουργίας της δημοκρατίας, ενώ η κυβέρνηση αντιτάσσει λαϊκίστικη ανοχή και μεγαθυμία, ποιος θα δώσει εντολή στην αστυνομια και στον στρατό να πατάξουν τους βασανιστές του λαϊκού σώματος; Είναι αυτονόητο να αυτοχειριάζεται η κοινοβουλευτική δημοκρατία, η ελευθερία μιας κοινωνίας πολιτών, για χάρη της εξουσιολαγνείας των κομματικών συντεχνιών;

Αν υπήρχε Συνταγματικό Δικαστήριο, τα αναρίθμητα θύματα της ωμής βίας και των γκανγκστερικών εκβιασμών του ΠΑΜΕ θα μπορούσαν να προσφύγουν ζητώντας δικαιοσύνη, λύτρωση από τους νόμους της ζούγκλας. Και αν πραγματικά ο θεσμός προστάτευε το σύνταγμα, θα επέβαλε αναστολή λειτουργίας, για μήνες ή για χρόνια, στην αδίστακτη αυτή συντεχνία συμφερόντων. Το ίδιο θα έκανε και όταν η γραφική θρησκοληψία της κυρίας Παπαρήγα ή το μειρακιώδες νταϊλίκι του κ. Τσίπρα ναρκισσεύονται ότι μπορούν να καταργούν «στους δρόμους» τους νόμους που ψηφίζει η δημοκρατία. Δεν απαγορεύει η δημοκρατία να υπάρχουν ακόμα και κόμματα που θέλουν την κατάργησή της. Αναστέλλει όμως τη λειτουργία τους, όταν προσπαθούν να επιβάλουν με τη βία στους πολλούς την προτίμηση των λίγων. Εξ ορισμού η δημοκρατία ταυτίζεται με την άμυνα της κοινωνίας απέναντι στον φασισμό.

Τα κόμματα αποφεύγουν τη σύσταση Συνταγματικού Δικαστηρίου, γιατί χωρίς αυτό «έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι». Για τον ίδιο λόγο έχουν ευνουχίσει την αστυνομία και ούτε διανοούνται να προστατέψουν το σύνταγμα κατεβάζοντας στρατό απέναντι στον θρασύτατο φασισμό. Είναι συντεχνίες συμφερόντων τα κόμματα, πεδία διαπλοκής των οικονομικά ισχυρών με τους ψυχοπαθολογικά εξουσιολάγνους.

Τα κόμματα φτιάχνουν το σύνταγμα, με κάθε «αναθεώρηση» μετασχηματίζουν τα συντεχνιακά τους συμφέροντα σε συνταγματικές επιταγές. Η Συντακτική Εθνοσυνέλευση μένει θολή ιστορική ανάμνηση, άσαρκη ιδέα, μακρινή, χαμένη σε βάθος χρόνου. Ρομαντικό παραμύθι η αδιαμεσολάβητη λαϊκή βούληση, το κράτος-του-δήμου, το σύνταγμα που θεσμοθετεί φραγμούς στην ιδιοτέλεια των κομμάτων, στα κοινωνικά εγκλήματα των κομμάτων.

Ολο και πιο ασφυκτικά αποκλείεται η δυνατότητα να εκφραστεί ενεργά η λαϊκή βούληση, η ανάγκη, η ελπίδα. Ακόμα και με τρία εκατομμύρια υπογραφές δεν έχει ο λαός το δικαίωμα να ζητήσει δημοψήφισμα. Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον εκλέγουν τα κόμματα, γυμνωμένον από κάθε αρμοδιότητα, να διακοσμεί την κομματική αυθαιρεσία. Κάθε κομματική κυβέρνηση εκλέγει δικό της πρόεδρο της Βουλής, δικούς της προέδρους των Ανώτατων Δικαστηρίων και αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων. Επιβάλλει δεκάδες χιλιάδες κομματικούς εγκαθέτους στον κρατικό μηχανισμό και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Τα κόμματα χειραγωγούν την τοπικκή αυτοδιοίκηση (με τον «Καλλικράτη» εξαλείφονται και οι ελάχιστες εξαιρέσεις). Δημοτικά και νομαρχιακά συμβούλια, γενικές συνελεύσεις πανεπιστημιακών Τμημάτων, επιστημονικών εταιρειών, συνδικαλιστικών σωματείων και ομοσπονδιών, όλες απαρέγκλιτα οι μορφές συλλογικότητας, συγκροτούνται από κομματικούς εκπροσώπους, αποβλέπουν κατά προτεραιότητα στην προώθηση των κομματικών συμφερόντων.

Μόνο στον τύπο της μεσαιωνικής «απόλυτης μοναρχίας» θα βρούμε το ιστορικό ανάλογο του καθεστώτος της κομματοκρατίας που δυναστεύει την Ελλάδα σήμερα – τέτοιαν απογύμνωση του λαού από πολιτικά δικαιώματα. Μας επιτρέπουν ακόμα την ψήφο, επειδή μπορούν άνετα να την υποκλέπτουν, να παραμυθιάζουν τους αφελείς και να μαγειρεύουν τους εκλογικούς νόμους. Και τώρα επιβάλλουν στην απεγνωσμένη φτωχολογιά και τον εξευτελισμό, τον πανικό της πείνας, για να πληρώσουν τα θύματα τις τερατώδεις σπατάλες τριάντα χρόνων κομματοκρατίας.

Στα δέκα εκατομμύρια των Ελλήνων, δύο μόνο άνθρωποι έχουν σήμερα το απίστευτο προνόμιο να μπορούν, ο καθένας από μόνος του, να αντιστρέψουν την πορεία του τόπου: να καταλύσουν την κομματοκρατία, να οδηγήσουν τη χώρα σε Συντακτική Εθνοσυνέλευση. Ο πρωθυπουργός, συγκροτώντας κυβέρνηση προσωπικοτήτων. ΄Η ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παζαρεύοντας την παραίτησή του με τον ίδιο στόχο.

 

Tου Χρηστου Γιανναρα

TO ΣΗΡΙΑΛ ΤΗΣ ΒΟΜΒΑΣ και Η αυθαιρεσία των αστυνομικών διαστροφών

Ιουνίου 27, 2010

Το σήριαλ γύρω από τη «βόμβα Χρυσοχοΐδη» ξεπερνάει σε διαστροφική αυθαιρεσία και χυδαία νοσηρότητα και αυτά τα «Μυστικά της Εδέμ».
            Υστερεί μόνο σε ένα: Στη διαστροφή της κουλτουριάρικης «παρτούζας. Εδώ οι σεναριογράφοι της «Εδέμ» ξερνούν όλα  κόπρανα της αυθάδους παρακμής τους και των αχαλίνωτων νοσηρών  φαντασιώσεών τους, όλη τη σκουριά των διεστραμμένων εγκεφάλων τους. Σκουριά που πληρώνεται σαν χρυσάφι για να ερεθίζει την αποβλάκωση και την αποκτήνωση…
            Με τις ίδιες συνταγές επιχειρούν να βρούνε μια εκδοχή στο πώς «πέρασε» η βόμβα στο «άντρο» του υπουργού.
            Από χθες κυκλοφόρησαν πολλές εκδοχές διεστραμμένης αστυνομικής αυθαιρεσίας…
            Τώρα καταλήξανε σε μια νέα εκδοχή –παραμυθάκι για μωρά παιδιά: η βόμβα είχε ταχυδρομηθεί εδώ και 15 μέρες και μάλιστα με γνωστό, ψεύτικο αποστολέα: Τέτοια αχαλίνωτη και διεστραμμένη φαντασίωση…
            Θα πνιγούμε μέσα σε παιδαριώδεις λεπτομέρειες  γαργαλιστικών σεναρίων για να επικαλυφτεί και κουκουλωθεί το ουσιώδες: Ότι πίσω από αυτήν την «ταχυδρομική βόμβα» υπάρχουν τα χέρια των μυστικών υπηρεσιών και ΕΝΤΟΛΕΣ προς εκτέλεση των διεθνών μαφιών του χρήματος και της Νέας Τάξης.
            Αν κάποιος (φανταστική υπόθεση εργασίας κάνουμε), διέθετε τέτοια τεχνογνωσία και ικανότητα να «τρυπά» τα άντρα του κράτους, τότε ο Χρυσοχοΐδης δεν θα ζούσε. Δεν θα χρειαζόταν τέτοιο περίπλοκο τέχνασμα για το κτύπημά του…
            Μόνο οι μυστικές υπηρεσίες που ασκούν πολιτική, έχουν αλώσει το κράτος και καθοδηγούν τους μηχανισμούς του ΕΙΝΑΙ ικανές και έχουν και τα μέσα να προβούν σε τέτοιες προβοκάτσιες, αλλά και σχεδιασμούς…
            Και μόνο το γεγονός, ότι αυτό που βρίσκεται στα κεφάλια ΟΛΩΝ των Ελλήνων, δεν θίγεται, στο ελάχιστο  από κανένα, δείχνει το βαθμό κυριαρχίας των διεθνών μυστικών υπηρεσιών, καθώς και το δραματικό δωσιλογισμό των πολιτικών, δημοσιογράφων και ΣΙΑ…
            ΟΛΟΙ καταδικάζουν το αποτρόπαιο έγκλημα, αλλά δεν διατυπώνουν ούτε υποψία, ούτε ψέλλισμα για τους εκτελεστές του εγκλήματος.
            ΕΧΟΥΝ βολευτεί όλοι στη γενική και δαιμονική έννοια της «τρομοκρατίας»: Των αόρατων αυτών δαιμόνων που βάλανε στόχο (το ΓΙΑΤΙ, ούτε αυτό το εξηγούν) την ελληνική κοινωνία σε όλες τις διαστάσεις των κοινωνικών και πολιτικών χρωμάτων: Αθώους ανθρώπους, καταστήματα, Εκκλησίες, εθνικά μνημεία και σύμβολα, πολύχρωμες προσωπικότητες, αστυνομικά τμήματα και υπουργούς…
            Και με όλα τα μέσα: Εμπρησμούς, κουκουλοφόρικες «εξεγέρσεις», μοχθηρές «τρομοκρατικές» ομάδες, δολοφόνους εργατών και ποικίλες συμμορίες…
            ΚΑΝΕΝΑΣ δεν εξηγεί το τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά, το τι επιδιώκουν και το ΓΙΑΤΙ…
            Βρίσκουν την εύκολη λύση της σκοτεινής απειλής από σκοτεινές και αόρατες δυνάμεις: Τους τρομοκράτες…
            Το γνωστό τέχνασμα για  να καλύψεις τη σιωπή σου, τη συνενοχή σου και τη δουλεία σου…
            Δεν τολμούν όλοι αυτοί οι φωνακλάδες δημαγωγοί της δημοκρατίας και των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», οι «ανελέητοι   εχθροί» των «εχθρών της δημοκρατίας», ούτε να ζητήσουν την παραίτηση του υπουργού της «Προστασίας του Πολίτη».
            Όταν οι «τρομοκράτες» διεισδύουν στα άδυτα των αδύτων του «αντιτρομακρατικού» πολιτικού κέντρου, ΤΟΤΕ η παραίτηση, αλλά και η ΑΠΑΙΤΗΣΗ για παραίτηση του υπουργού αποτελεί μονόδρομο.
            Είναι δυνατόν να παραμένει ένα υπουργός στη θέση του, όταν ασταμάτητα λεονταρίζει εναντίον των δήθεν τρομοκρατών και οι «τρομοκράτες» φτάνουν μέχρι το γραφείο του;
            Ο ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗΣ μπορεί να κάνει τα πάντα,  να λέει τα πάντα και να παραμένει για ΠΑΝΤΑ στη θέση του: Είναι ο εκλεκτός των Αμερικανών και πίσω από αυτές τις προβοκάτσιες βρίσκονται οι Αμερικανοί…
            Αυτό το γνωρίζουν όλοι γι’ αυτό δεν ΜΙΛΟΥΝ…
            Γι’ Αυτό ο Χρυσοχοΐδής μένει στο απυρόβλητο…
            Και είναι και αυτός ένας λόγος που μοχθούν οι πάντες να κατασκευάσουν το σενάριο που θα καλύπτει, κατά κάποιο τρόπο, το Χρυσοχοΐδη…  

Πηγή: Ρεσάλτο.

Τούρκοι “επενδυτές” ζήτησαν από τον Δήμαρχο Χίου να κατεβάσει τον πίνακα του Ντελακρουά από το γραφείο του που απεικονίζει την Σφαγή της Χίου!!!

Ιουνίου 12, 2010

  Ο πίνακας του Ντελακρουά που απεικονίζει την τρομερή σφαγή της Χίου που ρήμαξε το νησί και αφάνισε τα 4/5 των κατοίκων του!!!Μια είδηση που δείχνει την Οθωμανική νοοτροπία των φίλων του ΓΑΠ και της Διαμαντοπούλου.
Ο Δημαρχος Χίου αποκάλυψε στην πρωϊνή εκπομπή των Αδιάβροχων ότι Τούρκοι επενδυτές που επισκέφτηκαν το νησί για να συζητήσουν ενδεχόμενη επένδυση (κάποιο κατάστημα που θα πουλά τουρκικά προϊόντα) επισκεπτόμενοι το γραφείο του είπαν μεταξύ άλλων ότι καλό θα ήταν να κατέβει ο πασίγνωστος πίνακας του Ντελακρουά που εικονίζει την Σφαγή της Χίου και κοσμεί τον χώρο του γραφείου!!!! (σημ. “Κλασσικοπερίπτωσης”: μάλλον πρόκειται για αντίγραφο του πρωτότυπου έργου το οποίο   όπως  γράψαμε πριν απο  8 μήνες είχε “αποκαθηλωθεί” απο το  ανακαινισμένο  βυζαντινό μουσείο της Χίου)

Φυσικά ο Ελληνας Δήμαρχος τους απάντησε ότι “εδώ ήρθατε για να συζητήσουμε τις εμπορικές σχέσεις” και πρόσθεσε ότι “η ιστορία δεν σβήνεται και δεν αλλάζει”. “Ο πίνακας αυτός είναι πάνω από 25 χρόνια στο γραφείο αυτό και δεν έχει κανείς δικαίωμα να τον κουνήσει” όπως τόνισε χαρακτηριστικά.
Τους αποστόμωσε μάλιστα ακόμη περισσότερο λεγοντάς τους ότι “κι εσείς έχετε το άγαλμα του Κεμάλ Ατατούρκ που δείχνει (δυτικά) την Χίο και την Ελλάδα αλλά δεν σας είπαμε να το βγάλετε”!

Προχωρώντας ακόμα περισσότερο ο δήμαρχος αποκάλυψε ότι τους “επενδυτές” συνόδευε ο τούρκος “δημοσιογράφος” (εικονίζεται στις φωτογραφίες της εποχής με μακρυά μαλλιά-κοτσίδα) που είχε κατεβάσει (μαζί με άλλους δύο) την ελληνική σημαία στα Ιμια το 1996 προκαλώντας την γνωστή κρίση που στοίχισε την ζωή στα 3 παλικάρια μας. Ο “δημοσιογράφος”-πρακτορίσκος της ΜΙΤ (ο τύπος με τα μακρυά μαλλια) όταν κατέβασε την ελληνική σημαία στα Ιμια για να αναρτήσει την τουρκική το 1996….

Μάλιστα ήταν αυτός που τόνισε ιδιαίτερα ότι πρέπει να “φύγει”ο εν λόγω πίνακας!!!!!
Ετσι καταρίπτεται ο μύθος ότι ο εν λόγω δημοσιογράφος αποτελεί “persona non grata” για το επίσημο κράτος…...

Ο εν λόγω “δημοσιογράφος” (αριστερά) πάνω στα ελληνικά Ιμια το 1996.

Ο δήμαρχος μάλιστα αποκάλυψε ότι όχι μονο δεν είναι ανεπιθύμητο πρόσωπο ο εν λόγω “δημοσιογράφος”- πρακτορίσκος της ΜΙΤ αλλά περιδιαβαίνει τα ελληνικά νησιά και προκαλεί προβλήματα με τις δηλώσεις του….

Οπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο Δήμαρχος, είναι θέμα χρόνου να “σκάσει” στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης το θέμα με την εικόνα που έχει στο γραφείο του και την οποία ο εν λόγω “δημοσιογράφος”φωτογράφιζε συνεχώς…..

Ο περήφανος Ελληνας δήμαρχος της Χίου κ. Παντελής Βρούλης που έβαλε τους Τούρκους στην θέση τους.

Μπράβο κ. Δήμαρχε για την στάση σας.
Αλλά στεναχωρέσατε την κυβέρνηση……

Πως κάνετε έτσι για έναν πίνακα; Χαλάτε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις που με τόσο κόπο χτίζουν οι κυβερνώντες, αλλάζοντας σχολικά βιβλία ιστορίας, επιτρέποντας στα τουρκικά μαχητικά να αλωνίζουν το Αιγαίο ανενόχλητα αρκεί να δίνουν σχέδια πτήσης και κυνηγώντας την δασκάλα Χαρά Νικοπούλου επειδή προσπαθεί να αφυπνίση την ελληνική εθνική συνείδηση στα παιδιά των Ελλήνων Πομάκων στην Θράκη μας κόντρα στην θέληση του Τουρκικού Προξενείου….

Δήμαρχε είσαι παλικάρι……. 
http://koukfamily.blogspot.com/2010/06/blog-post_11.html

Στις  5 Νοεμβρίου το 2009  γράφαμε στην “Κλασσικοπερίπτωση” :

Διαβάστε περισσότερα »

Να σωθούν και να σώσουν

Ιουνίου 6, 2010
Να σωθούν και να σώσουνTου Χρηστου Γιανναρα

Οποια ερώτηση κι αν τεθεί σε κομματάνθρωπο, έχει απάντηση που δεν τη γεννάει το δικό του μυαλό και ούτε, φυσικά, την εννοεί στα σοβαρά. Μέσα στο κομματικό του μυαλό υπάρχει, για κάθε πρόβλημα, μια φράση διαρκώς έτοιμη να στομώσει μηχανικά την ερώτηση – χιλιάδες έτοιμες φράσεις μέσα στα κομματικά μυαλά υποκαθιστούν τη σκέψη και προλαβαίνουν την κρίση.

Στην ελλαδική κοινωνία σήμερα μοιάζει να αναπαράγουμε («ανεπαισθήτως», αλλά γενικευμένα) το μοντέλο μυαλού των κομματανθρώπων: το έχουμε καταστήσει μοντέλο στο οποίο αποβλέπει η τηλεθέαση, η εμπορευματοποιημένη «πληροφόρηση». Ετοιμες απαντήσεις για κάθε πρόβλημα, τις εκφέρουμε σαν αυτονόητα δικές μας, αλλά μάς τις έχουν υποβάλει, καραδοκούν έτοιμες στα μυαλά μας, υποκαθιστούν τη σκέψη, προλαβαίνουν την κρίση. Χρόνια τώρα, ακούμε πολιτικούς, δημοσιογράφους, συνδικαλιστές, πανεπιστημιακούς παρακεντέδες της εξουσίας, και ξέρουμε από πριν τι θα απαντήσουν σε κάθε ερώτηση, ποια θα είναι η επόμενη φράση τους. Ξέρουμε ότι την άποψη, γνώμη ή θέση που διατυπώνουν δεν την έχει γεννήσει το δικό τους μυαλό, είναι τεχνητά εμφυτευμένη στον στεγνωμένο τους νου. Το ξέρουμε και όμως αναπαράγουμε το μοντέλο. Ακριβώς όπως νιώθουμε υποχρεωμένοι να είμαστε οπαδοί μιας ποδοσφαιρικής ομάδας ή να παίζουμε δελτίο για το τζακ ποτ. Νοητική ισοπέδωση όλων προς τα κάτω. «Ανεπαισθήτως».

Τα πανεπιστήμια υποτίθενται (εξ ορισμού) τόποι σπουδής και έρευνας, μεθοδικού προβληματισμού, «συστηματικής» αναζήτησης λύσεων. Ψάξτε για την «επιχειρηματολογία» που συνοδεύει την υπεράσπιση του εκφασισμένου «ασύλου» τα τελευταία τριάντα έξι χρόνια. Σπουδάστε τα κείμενα που συνόδευαν, πριν από λίγες μέρες, τις πρυτανικές εκλογές – διακηρύξεις, επαγγελίες, προγράμματα. Παρακολουθείστε «ημερίδες», σε αρμόδιες για την οικονομία σχολές, σχετικά με τη χρεοκοπία σήμερα της χώρας, τη διεθνή ανυποληψία της, την αποσάθρωση της κοινωνικής συνοχής. Αν δεν πέσετε σε σπανιότατη εξαίρεση, θα ψηλαφήσετε, σε κάθε τέτοια ή ανάλογη περίπτωση, την τελμάτωση της σκέψης και της κρίσης στα ιδεολογικά στερεότυπα – κυρίως σε όσα έχουν αποδειχθεί εφόδια καριέρας. Ετοιμες φράσεις υποκαθιστούν μέσα στα μυαλά τον συλλογισμό και προλαβαίνουν το συμπέρασμα.

Η αντιπροσωπευτικότερη εικόνα της ελλαδικής κοινωνίας σήμερα είναι της «διαδήλωσης» ή «πορείας»: Μπροστά η ντουντούκα να υπαγορεύει την κραυγή και πίσω η αργόσυρτη νωχελική αγέλη να την αναμηρυκάζει σαν βέλασμα. Η εικόνα πολυμερίζεται σε κάθε σπιτικό, παραπέμπει στους παραιτημένους από σκέψη και κρίση τηλεθεατές. Η οθόνη υπαγορεύει καταιγισμό νοητικών στερεοτύπων, καλούπια γλώσσας, ύφους, τρόπου συμπεριφοράς. Και ο τηλεθεατής «μεταβολίζει» το αλλότριο και μεθοδευμένο σε «δικό του» και «αυθόρμητο».

Αν ο ολίγιστος πρωθυπουργός μας, αρχηγός σοσιαλιστικού κινήματος και πρόεδρος της σοσιαλιστικής Διεθνούς, μπορούσε, έστω επιδερμικά, να υποψιαστεί ότι ο «socialismus» μεταφράζεται στα ελληνικά «κοινωνισμός» – βγαίνει από το «societas» που σημαίνει «κοινωνία». Και εκτός από κόμμα εξουσίας ή ευκαιρία καριέρας, είναι (ακόμα ίσως) και όραμα – πρόταση τρόπου του βίου. Οραματίζεται – προτείνει ο «κοινωνισμός» να έχει προτεραιότητα στην οργάνωση της συλλογικότητας η προστασία και καλλιέργεια των σχέσεων κοινωνίας, η έγνοια για όλα τα μέλη του κοινωνικού σώματος – όχι η θωράκιση του ατομοκεντρισμού, όχι η προστασία της εγωτικής απληστίας, του κέρδους.

Αν μπορούσε ο πρωθυπουργός να το σκεφτεί από μόνος του αυτό και να το κρίνει, δεν θα θεωρούσε «σωτηρία» της χώρας τη χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό κολόβωση του «κοινωνικού κράτους» για χάρη του διεθνούς χρηματιστηριακού τζόγου. Θα ήξερε ότι οι θεσμοί του «κοινωνικού κράτους» σε μια χώρα και η λειτουργία τους είναι δείκτης πολιτισμού, μέτρο της κατά κεφαλήν καλλιέργειας, της κατακτημένης απόστασης από το κτήνος και τη ζούγκλα. Οταν μάχεσαι για να υπερασπίσεις το «κοινωνικό κράτος», δεν διεκδικείς «δικαιώματα» ούτε προστατεύεις συντεχνίες, όπως κάνει το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Μάχεσαι για την ανθρωπιά του ανθρώπου, για τη χαρά της ζωής που είναι πάντα καρπός κοινωνίας και σχέσης, άθλημα ανιδιοτέλειας, κατόρθωμα αυθυπέρβασης.

Η έτοιμη απάντηση του κομματανθρώπου είναι: Τι να σου κάνει ο πρωθυπουργός όταν του βάζουν τη θηλιά στον λαιμό, όταν τα εξοντωτικά χρέη που φόρτωσαν στον ελληνικό λαό ο πατέρας του και οι εξίσου ολετήρες διάδοχοί του πρωθυπουργοί, πρέπει αμέσως να εξοφληθούν; Σίγουρα, δεν θα του υποδείξουμε εμείς οι αδαείς τι να κάνει, μόνο να διερωτηθούμε μπορούμε: Γιατί ο περιορισμός των δημοσίων εξόδων έπρεπε να αρχίσει με περικοπές σε μισθούς και συντάξεις και όχι με διάλυση των κρατικών εταιρειών (χιλιάδων) που μπουκώνουν με χρήμα αργόσχολους κομματανθρώπους; ΄Η γιατί όχι με δραστικό περιορισμό των χρυσοπληρωμένων υπουργικών «συμβούλων», με διακοπή επιχορηγήσεων στις αναρίθμητες παρασιτικές δικτυώσεις της κομματικής καμαρίλας; Κατόρθωσε ποτέ να σκεφθεί από μόνος του ο «σοσιαλιστής» πρωθυπουργός ότι η ιδιοτέλεια των καπιταλιστών έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να είναι παραγωγική και κοινωνικά γόνιμη από τη στεγανά εγωκεντρική, άγονη και βάναυσα αντικοινωνική αυθαιρεσία των κομματανθρώπων;

Η δύναμη της πολιτικής, ο επηρεασμός που ασκεί στη σύνολη λειτουργία της κοινωνίας, είναι δίκοπο μαχαίρι:

Ενα φαύλο και ανίκανο πολιτικό σύστημα μπορεί να βυθίσει σε ανήκεστη παρακμή τη συλλογικότητα, όπως και ένας ταλαντούχος ηγέτης ανιδιοτελής μπορεί να αναστήσει, κυριολεκτικά, μια πεθαμένη κοινωνία. Η Ελλάδα είναι σήμερα ένα τέλμα, εφιαλτικός πνιγμός αδιεξόδου. Και οι συντελεστές του ιστορικού αυτού εγκλήματος είναι συγκεκριμένοι, επώνυμοι, δυνάστες του λαϊκού σώματος, ασύδοτοι φεουδάρχες. Δεν έχει νόημα να τιμωρηθούν κάποιοι σαν αποδιοπομπαίοι τράγοι, τίποτα δεν αλλάζει. Θα αλλάξουν όλα, αν πάψουμε να τους εμπιστευόμαστε, να πιστεύουμε ότι είναι πάλι αυτοί που «θα μας βγάλουν από την κρίση»! Σε πείσμα και της στοιχειωδέστερης λογικής. Ωσάν να είναι ποτέ δυνατό ο ναρκομανής να διαχειριστεί τη δίωξη των ναρκωτικών, ο μαστροπός να αστυνομεύσει την εμπορία της σάρκας.

Να τους αμνηστεύσουμε όλους. Αρκεί να πάνε στα σπίτια τους, να απαλλάξουν την κοινωνία από τις «υπηρεσίες» τους. Να συγκαλέσουν Συντακτική Εθνοσυνέλευση για καινούργιο Σύνταγμα, να παραδώσουν σε κυβέρνηση προσωπικοτήτων και να εξαφανιστούν. Να σωθούν και να σώσουν.

 
 

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ-29 MAϊOY 1453-ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Μαΐου 28, 2010

 

ΔΕΙΤΕ ΤΟ  ΒΙΝΤΕΟ ΑΞΙΖΕΙ

http://www.youtube.com/v/KkKIMVQUykU&hl=el_GR&fs=1&”></param><paramhttp://www.youtube.com/v/KkKIMVQUykU&hl=el_GR&fs=1


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.